Αιμοδοσία τι πρέπει να γνωρίζουμε

aimodosia APOLLONISTONΤΙ ΠΡΕΠΕΙ  ΝΑ  ΓΝΩΡΙΖΕΙ Ο  ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ  ΑΙΜΟΔΟΤΗΣ

Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία και τα διεθνή δεδομένα για την αιμοδοσία, η διαδικασία επιλογής του αιμοδότη αποτελεί σημαντικό μέρος του επιστημονικού έργου της υπηρεσίας αιμοδοσίας και έχει σκοπό την προστασία της υγείας, τόσο του ίδιου του αιμοδότη όσο και του ασθενούς που θα πάρει το αίμα.

Όλοι ανεξαιρέτως οι υποψήφιοι αιμοδότες, ακόμα και εκείνοι που σε τακτική βάση δίνουν αίμα κάθε 4 έως 6 μήνες, εξετάζονται από τον υπεύθυνο γιατρό της αιμοδοσίας. Ο γιατρός παίρνει ένα σύντομο ιστορικό, γίνεται μέτρηση της αρτηριακής πίεσης, της αιμοσφαιρίνης, και σε μερικές περιπτώσεις μεγαλύτερος έλεγχος.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ

  • Κάθε υγιής άνδρας ή γυναίκα, ηλικίας 18 έως 62 ετών, μπορεί να δίνει 350 έως 450 cc αίμα. Για νέους ηλικίας 17,5 ετών χρειάζεται γραπτή συγκατάθεση γονέων ή κηδεμόνων.
  • Η συχνότητα με την οποία μπορεί να δίνει κανείς αίμα είναι για τους άνδρες 3 έως 4 φορές το χρόνο και για τις γυναίκες 2 έως 3 φορές το χρόνο.
  • Ο αιμοδότης πρέπει να είναι ξεκούραστος και να έχει συμπληρώσει τις φυσιολογικές ώρες ύπνου.
  • Για πρωινή αιμοδοσία, πρέπει να έχει προηγηθεί ένα καλό πρωινό, ενώ για την απογευματινή αιμοδοσία ο αιμοδότης μπορεί να αιμοδοτήσει 2 έως 3 ώρες μετά το μεσημεριανό γεύμα.
  • Ο αιμοδότης δεν πρέπει να έχει κάνει κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών πριν δώσει αίμα.
  • Ο αιμοδότης δεν πρέπει να έχει πάρει φάρμακα, ούτε καν ασπιρίνη, τις τελευταίες ημέρες πριν την αιμοληψία.
  • Ετερόζυγος της Μεσογειακής ή Δρεπανοκυτταρικής Αναιμίας μπορεί να δώσει αίμα, εφ’ όσον η αιμοσφαιρίνη του είναι στα φυσιολογικά επίπεδα.
  • Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του θηλασμού και 6 έως 12 μήνες μετά τον τοκετό δεν γίνεται αιμοληψία.
  • Ο αιμοδότης δεν πρέπει να έχει υποβληθεί σε μεγάλη χειρουργική επέμβαση, ή να έχει προσβληθεί από βαριά νόσο κατά τη διάρκεια του τελευταίου χρόνου.
  • Δεν μπορεί να αιμοδοτήσει άτομο που πάσχει από ελονοσία, φυματίωση, ηπατίτιδα, σύφιλη, μελιταίο πυρετό, AIDS, σακχαρώδη διαβήτη, υπέρταση, καρδιακό ή άλλο σοβαρό νόσημα.
  • Κάθε πρόβλημα υγείας που ενδεχομένως έχει ο υποψήφιος αιμοδότης, πρέπει να συζητείται με τον υπεύθυνο γιατρό της αιμοδοσίας, ο οποίος κρίνει τελικά για την καταλληλότητα της αιμοληψίας.
  • Σε περίπτωση προσωρινού ή μόνιμου αποκλεισμού από αιμοδοσία, ο γιατρός δίνει την κατάλληλη συμβουλή. Η καλή επικοινωνία μεταξύ του αιμοδότη και του προσωπικού της αιμοδοσίας διατηρεί τη σχέση εμπιστοσύνης και διασφαλίζει την καλή ποιότητα του αίματος που παρέχεται στους ασθενείς που χρειάζονται αίμα ή τα παράγωγά του.

Comments are closed.