Κι όλη η ζωή μας στα γαλανά κυλά…

Δεν θα πεθάνουμε ΠΟΤΕ!

Δεν θα πεθάνουμε ΠΟΤΕ!

Υπάρχουν στιγμές που όλες οι λέξεις του κόσμου δεν φτάνουν, φαίνονται μικρές και λίγες, για να περιγράψουν συναισθήματα και καταστάσεις. Υπάρχουν στιγμές που δεν αν δεν τις ζήσεις κάθε περιγραφή όσο παραστατική και αν είναι αυτή δεν μπορεί παρά μόνο μερικά ψήγματα να δώσει στο δέκτη. Υπάρχουν στιγμές που σε ακολουθούν και καρφώνονται βαθιά μέσα στην ψυχή σου. Τέτοιες ήταν οι στιγμές της Κυριακής στη Ριζούπολη.

Μια ζωή ΑΠΟΛΛΩΝ!

Μια ζωή ΑΠΟΛΛΩΝ!

Εκεί που αγωνιζόταν μια ομάδα, που όντως έχει έρθει από άλλη εποχή. Από μια εποχή που φαντάζει πολύ μακρινή από τη σημερινή. Από μια εποχή που θυμίζει τη χαμένη αθωότητα, τη χαμένη λεβεντιά μιας κοινωνίας που δεν θέλει να αλλάξει.

Αγωνιζόταν ο Απόλλωνας, η φύσει και θέσει πιο αντιδραστική ομάδα από καταβολής της. Η ομάδα σε όλες τις φάσεις της ιστορίας της δεν μπορούσε να μπει σε καλούπια. Από τότε στη Σμύρνη που αρνιόταν να γίνει αρεστή στην αστική τάξη. Αργότερα που πρόσφυγας στην μητροπολιτική Ελλάδα αρνήθηκε να μπει στο ΠΟΚ. Ύστερα που έδινε φιλικά με τους πολιτικούς κρατούμενους και έχανε την κατηγορία από το στημένο κέρμα..

γιατί είναι υπόθεση ΟΛΩΝ

γιατί είναι υπόθεση ΟΛΩΝ

Μετά πέρασε μια περίοδος που έγινε «συστημική» ομάδα. Εξασφάλιζε την παρουσία της στην πρώτη κατηγορία, αλλά έχανε την αξιοπρέπεια της, τους ανθρώπους της, τη μοναδικότητά της.

Μέχρι που το νήμα ξαναπιάστηκε από έναν οπαδό της, πριν περίπου 6 χρόνια. Ο Απόλλωνας ξαναέγινε μοναδικός και φέτος αυτή τη μοναδικότητα και τη διαφορετικότητα την κατάλαβε όλη η Ελλάδα.

Το πρωτάθλημα-αλισβερίσι απέκτησε νόημα χάρη στον Απόλλωνα. Αυτή την ομάδα των «γραφικών» που δεν κάθονται ήσυχα. Που μιλήσανε τη γλώσσα της αλήθεια και δεν άκουσαν τις…συμβουλές.

όταν μιλάει η σιωπή οι ψεύτες σιωπούν...

όταν μιλάει η ψυχή …

Ναι, έτσι είναι όλη η Ελλάδα ασχολείται με τον Απόλλωνα γιατί ο Απόλλωνας εκφράζει αυτά που ο μέσος Έλληνας θέλει αλλά φοβάται να πει. Και γι’ αυτό την Κυριακή όταν ο Δέλη το έβαλε στο 94’ το γκολ δεν πανηγυρίστηκε μόνο στη Ριζούπολη, αλλά σε όλη την επικράτεια. Φύγανε τραπέζια και καρέκλες από τη χαρά του κόσμου σε χωριά και σε πόλεις που ούτε έναν οπαδό δεν είχε ο Απόλλωνας πιο πριν.

Στιγμές που μένουν μια ζωή!

Στιγμές που μένουν μια ζωή!


Η υπόθεση του Απόλλωνα ξέφυγε από τα στενά όρια της Ριζούπολης και έγινε υπόθεση όλων όσων έχουν ακόμη μέσα τους –έστω και κρυμμένη- τη φλόγα για αλλαγή.

Η υπόθεση του Απόλλωνα ξέφυγε από τα στενά όρια του ποδοσφαίρου.

Εμείς είμαστε περήφανοι γιατί αποδείξαμε ότι δεν ήρθαμε να…παίξουμε το ρόλο μας, αλλά για να γκρεμίσουμε την έννοια της υποταγής. Γιατί ξέρουν και οι πέτρες πως λόγω του Σταμάτη Βελλή μπορούσε η ομάδα όχι απλά να σωθεί, εύκολα και ωραία, αλλά να πάρει ό,τι ζητήσει, αρκεί να μπει στο club.

Είπαμε ή μάλλον είπε ΟΧΙ και τότε οι γνώστες μας πήρανε τα μέτρα για το κουστούμι. Λογάριασαν όμως χωρίς να την ψυχή. Αυτή τη λεβεντιά που παίζει μαζί με τους 11 του Απόλλωνα κάθε Κυριακή και τους έχει χαλάσει τις εξισώσεις!

Στο τέλος δεν ξέρουμε τι θα γίνει. Δεν ξέρουμε τι θα σκεφτούν για να «αποκαταστήσουν την τάξη» και το δόγμα του «όποιος μιλάει τιμωρείται», αλλά εμείς σίγουρα είμαστε νικητές. Δεν γυρνά πίσω το ποτάμι και αυτό θα το καταλάβουν πολύ σύντομα και οι τελευταίοι…

Ό,τι και αν γίνει για πάντα ΕΔΩ!

Ό,τι και αν γίνει για πάντα ΕΔΩ!



Εμάς εξάλλου η ζωή μας κυλούσε και κυλά στα γαλανά….

Comments are closed.